
قراردادهای مشارکت یکی از پرکاربردترین ابزارهای توسعه کسبوکار هستند، اما در بسیاری موارد بدون تحلیل مالیاتی دقیق منعقد میشوند. نحوه تقسیم سود، مسئولیتهای طرفین، نحوه پرداخت هزینهها و مالکیت داراییها، همگی میتوانند آثار مالیاتی متفاوتی ایجاد کنند. در نبود تنظیم حرفهای قرارداد، امکان ایجاد اختلاف در شناسایی درآمد یا هزینه و حتی تشخیص علیالرأس وجود دارد.
در تحلیل مالیاتی این قراردادها باید به ماهیت واقعی رابطه طرفین توجه کرد، نه صرفاً عنوان قرارداد. تعیین دقیق نقشها، شفافسازی نحوه ثبت حسابداری و پیشبینی نحوه تسویه مالی، از بروز اختلافات آتی جلوگیری میکند. همچنین لازم است موضوع ارزش افزوده، تکالیف کسر مالیات و نحوه گزارشدهی مالیاتی از ابتدا در قرارداد لحاظ شود تا در زمان رسیدگی، اسناد دفاعی کافی وجود داشته باشد.



