در بسیاری از پروندههای مالیاتی، نتیجه رسیدگی نه به دلیل ضعف اسناد، بلکه به دلیل اشتباهات رایج مؤدیان در فرآیند اعتراض و جلسه رسیدگی رقم میخورد. شناخت این اشتباهات میتواند شانس موفقیت در اصلاح برگ تشخیص را بهطور قابل توجهی افزایش دهد.
۱. ثبت اعتراض کلی و بدون استدلال
بعضی مؤدیان فقط مینویسند: «به برگ تشخیص اعتراض دارم».
چنین اعتراضی عملاً فاقد ارزش کارشناسی است. اعتراض باید شامل دلایل، محاسبات و استناد قانونی باشد.
۲. بیتوجهی به مهلت ۳۰ روزه اعتراض
یکی از رایجترین اشتباهات، ثبت اعتراض بعد از مهلت قانونی است.
در این صورت برگ تشخیص قطعی تلقی میشود و امکان استفاده از ماده ۲۳۸ از بین میرود.
۳. حضور افراد غیرمتخصص در جلسه
گاهی مدیران بدون حضور مدیر مالی یا مشاور مالیاتی در جلسه حاضر میشوند.
عدم تسلط به مقررات و محاسبات مالیاتی میتواند باعث از دست رفتن فرصت دفاع مؤثر شود.
۴. ارائه توضیحات شفاهی بدون سند
در رسیدگی مالیاتی، مدرک مهمتر از توضیح است.
اگر توضیحی ارائه شود ولی سندی برای آن وجود نداشته باشد، معمولاً مورد پذیرش قرار نمیگیرد.
۵. آماده نکردن دفاعیه مکتوب
برخی مؤدیان بدون دفاعیه منظم در جلسه شرکت میکنند.
یک دفاعیه حرفهای باید:
- بند به بند برگ تشخیص را پاسخ دهد
- مستندات را مشخص کند
- محاسبات اصلاحی ارائه دهد
۶. عدم بررسی دقیق برگ تشخیص
گاهی مؤدیان حتی جزئیات برگ تشخیص را بررسی نکردهاند.
در حالی که ممکن است در آن:
- اشتباه محاسباتی
- تکرار درآمد
- یا برداشت نادرست از اسناد
وجود داشته باشد.
۷. نادیده گرفتن موضوع تراکنشهای بانکی
یکی از بزرگترین منابع اختلاف مالیاتی گردش حسابهای بانکی است.
اگر مؤدی برای این موضوع توضیح و مستندات آماده نکند، ممکن است بخش بزرگی از گردش حساب به عنوان درآمد تلقی شود.
۸. عدم تفکیک هزینههای قابل قبول
بسیاری از مؤدیان همه هزینهها را یکجا مطرح میکنند.
در حالی که بهتر است:
- هزینههای قابل قبول
- هزینههای دارای سند
- هزینههای قابل دفاع
بهصورت جداگانه ارائه شوند.
۹. ارائه اسناد نامرتب و پراکنده
وقتی مدارک بدون نظم ارائه شود، بررسی آن برای ممیز دشوار میشود و احتمال رد آن افزایش مییابد.
اسناد باید دستهبندی و شمارهگذاری شده باشند.
۱۰. تمرکز روی بحثهای غیرمرتبط
گاهی در جلسه به موضوعاتی پرداخته میشود که ارتباطی با برگ تشخیص ندارد.
این کار باعث میشود تمرکز جلسه از موضوع اصلی منحرف شود.
۱۱. برخورد احساسی یا تنشآمیز
رسیدگی ماده ۲۳۸ یک فرآیند کارشناسی است.
بحثهای احساسی یا تنشآمیز معمولاً نتیجه مثبتی ایجاد نمیکند و حتی ممکن است روند رسیدگی را دشوارتر کند.
۱۲. عدم استفاده از بخشنامهها و قوانین
بسیاری از مؤدیان فقط به توضیح شفاهی بسنده میکنند.
در حالی که استناد به:
- بخشنامههای سازمان امور مالیاتی
- مواد قانونی
- آرای مالیاتی
میتواند تأثیر زیادی در تغییر نظر ممیز داشته باشد.
۱۳. نداشتن محاسبات اصلاحی
اگر فقط بگویید مالیات زیاد است ولی رقم صحیح را ارائه نکنید، احتمال اصلاح کاهش مییابد.
ارائه محاسبات دقیق یکی از مؤثرترین روشها برای تعدیل مالیات است.
۱۴. عدم ثبت توافقات جلسه
گاهی در جلسه توافقاتی انجام میشود اما بهصورت رسمی ثبت نمیشود.
اگر توافق در پرونده ثبت نشود، ممکن است در ادامه رسیدگی مورد توجه قرار نگیرد.
۱۵. تصور اینکه جلسه ماده ۲۳۸ تشریفاتی است
بعضی مؤدیان این مرحله را جدی نمیگیرند و فکر میکنند موضوع در هیأت حل اختلاف حل میشود.
در حالی که در بسیاری از پروندهها مهمترین اصلاحات مالیاتی دقیقاً در همین مرحله انجام میشود.
